Zastanawiasz się czasem, po co to wszystko? Po co te wieczory spędzone nad kursem Excela, po co walka z kolejnym zapytaniem w SQL-u, po co to ciągłe staranie się i próba wyrwania się z miejsca, w którym jesteśmy? Często towarzyszy nam takie poczucie, że szanse na sukces to typowe fifty-fifty – albo wyjdzie, albo nie wyjdzie.
Może patrzysz na moją ścieżkę i myślisz sobie: „Kajo, Tobie się udało, bo skończyłeś polonistykę, miałeś jakieś predyspozycje, a dla mnie jest już za późno”. Albo, co gorsza, karmisz się wizją, że AI za chwilę i tak zabierze nam wszystkim pracę, więc po co w ogóle podejmować ten trud?
Dzisiaj chciałbym porozmawiać z Tobą na luzie, bez zbędnego zadęcia i bez listy „pięciu złotych rad dla osób po trzydziestce”. To będą raczej moje osobiste refleksje o tym, jak postrzegamy to, co jest w naszym życiu możliwe, i dlaczego czasem warto zaryzykować swój święty spokój dla czegoś, czego jeszcze nie potrafisz sobie nawet wyobrazić.
Pułapka dwóch krów, czyli dlaczego nie wiesz, co jest możliwe
Najtrudniejszą rzeczą w zmianie życia nie jest nauka Pythona czy zrozumienie statystyki. Najtrudniejsze jest uświadomienie sobie, co w ogóle jest możliwe. Jeśli siedzisz teraz w pracy, której nie lubisz, Twoja wyobraźnia prawdopodobnie została ukształtowana przez to otoczenie.
W świetnej książce „Głód” pojawia się drastyczny, ale bardzo pouczający przykład. Reporter pyta kobietę w Indiach, która żyje w skrajnym ubóstwie i posiada tylko jedną krowę, o czym najbardziej marzy. Gdy reporter naciska, mówiąc, że może mieć absolutnie wszystko, ona po namyśle odpowiada: „Dwie krowy. Wtedy już w zasadzie będę miała wszystko”.
Może się teraz uśmiechasz, ale prawda jest taka, że większość z nas robi dokładnie to samo w swoim życiu zawodowym. Modelujemy naszą przyszłość na podstawie tego, co już znamy. Widzimy horyzont tam, gdzie kończy się nasze dotychczasowe doświadczenie. Jeśli zarabiasz określoną kwotę w obsłudze klienta, Twoim szczytem marzeń może być 300 złotych podwyżki. Nie widzisz, że za ścianą istnieje świat, w którym Twoja praca jest warta trzy razy tyle, a warunki są nieporównywalnie lepsze.
Czy Twoja drabina stoi przy właściwej ścianie?
Przez lata pracy w korporacjach widziałem ludzi, którzy zaciskali zęby, wysyłali setki maili dziennie i pracowali pod nieprawdopodobną presją psychologiczną. Robili to wszystko, by wspiąć się o jeden szczebel wyżej na drabinie awansu wewnątrz swojego działu. Ale nikt nie zadał sobie kluczowego pytania: czy ta drabina jest oparta o właściwą ścianę?
Czasem warto zejść dwa szczeble niżej, a nawet wrócić na sam dół, by przystawić drabinę do zupełnie innej ściany – na przykład ściany analitycznej w świecie IT. To tam wysiłek przekłada się na zupełnie inne rezultaty. Prawdziwe pytanie, jakie powinieneś sobie zadać, nie brzmi: „Czy chcę pracować w innej firmie?”, ale: „Jak chciałbym, żeby moje życie wyglądało za pięć lat?”. Dopiero wtedy możesz zdecydować, gdzie postawić swoją drabinę.
Zostań analitykiem danych – dołącz do KajoDataSpace!
Najlepsza ścieżka do zawodu analityka danych. Dostęp do pełnych wersji kursów online z Excela, SQLa, PowerBI, Tableau i Pythona z certyfikatami!
🟨 Ekskluzywana ale pomagająca sobie społeczność.
🟩 Ponad 75 godzin materiałów video.
🟨 Spotkania LIVE co miesiąc.
🟩 Mój osobisty mentoring.
Okienka możliwości i problem źle pojmowanej ambicji
Żyjemy w czasach, w których bycie ambitnym bywa niemalże piętnowane. Z każdej strony słyszymy o work-life balance i o tym, że nie żyjemy po to, by pracować. To prawda, to są ważne wartości. Ale zapominamy o jednym: w życiu mamy różne okresy i konkretne okienka możliwości.
Biologia i życie są nieubłagane. Z czasem przychodzi rodzina, dzieci, ubywa nam naturalnej energii. To, co możesz zrobić teraz, poświęcając kilka miesięcy na intensywną naukę, może być nieosiągalne za pięć czy dziesięć lat. Wieczne przekładanie rozwoju na jutro sprawia, że te okienka po prostu się zamykają.
Często nie potrafimy powiązać naszego obecnego dyskomfortu – tego, że mamy „słabą” pracę i czujemy się wypaleni – z wyborami, których dokonywaliśmy kilka lat temu. Jesteśmy trochę jak pies, którego kara spotyka trzy godziny po złym zachowaniu; on nie widzi związku. My też często nie czujemy, że dzisiejsza bierność to fundament jutrzejszej frustracji.
Szczęście to tylko połowa sukcesu – reszta to odwaga
Oczywiście, szczęście gra w życiu ogromną rolę. Nie ma co się o to kłócić. Ale zostawianie wszystkiego w rękach losu to kiepska strategia. Jako ludzie jesteśmy skonstruowani tak, by brać sprawy we własne ręce, nawet jeśli nie do końca wiemy, co robimy.
Ambicja jest trudna, bo często zaburza status quo Twojego otoczenia. Jeśli Ty zaczynasz się uczyć i chcesz zmiany, Twoi znajomi, którzy zaakceptowali „cichą rezygnację”, mogą czuć dyskomfort. Usłyszysz wtedy tysiąc powodów, dla których Ci się nie uda: że jesteś za stary, za młoda, że rynek jest nasycony, albo że trzeba było kupować mieszkania w 1995 roku.
Zmiana wymaga wydatku energetycznego. I to znaczącego.
Mój „występek” w Excelu, czyli praca po godzinach
Kiedy pracowałem jeszcze w obsłudze klienta, zauważyłem, że marnujemy mnóstwo czasu na ręczne mapowanie produktów do ofert. Wiedziałem, że można to zautomatyzować w Excelu, ale w trakcie normalnych ośmiu godzin pracy nie było na to szans. Musiałem po prostu odbębnić swoje zadania.
Podjąłem wtedy decyzję, która dla wielu moich ówczesnych współpracowników była „zbrodnią”: zabrałem pracę do domu. Siedziałem nad tym plikiem wieczorami i w weekendy, bez żadnej gwarancji, że ktoś mi za to zapłaci lub że to w ogóle przyniesie mi jakąś korzyść.
Zrobiłem to, bo widziałem w tym szansę na przejęcie obowiązków analitycznych. I to się udało. To był ten moment, w którym „dołożyłem do pieca”, zamiast wycofywać nogę przed strzałem. Wiele osób mówiło mi wtedy, że jestem pracoholikiem i psuję work-life balance. Ale bez tego kroku prawdopodobnie nigdy nie zostałbym architektem danych. Czasem trzeba zaryzykować, by dokonać przełomu.
Nowy pokój, nowe drzwi
Gdy decydujesz się na naukę SQL-a czy Pythona, może Ci się wydawać, że po prostu zmieniasz narzędzie pracy – że dalej będziesz siedzieć przed komputerem, tylko zamiast klikać w CRM, będziesz pisać kod. W pewnym sensie to prawda, ale to tylko wierzchołek góry lodowej.
Wejście do świata analizy danych to wejście do zupełnie nowego pokoju. A w tym pokoju są drzwi, których wcześniej nawet nie widziałeś. Jesteś bliżej technologii, która kształtuje świat. Jesteś w miejscu, gdzie Twoje decyzje mają realny wpływ na zespół, dział, a czasem na całą firmę.
Nie wiemy, jak rynek będzie wyglądał za kilka lat, ale wiemy jedno: praca analityczna jest znacznie trudniejsza do zautomatyzowania niż proste procesy operacyjne. Przesuwając się o metr każdego dnia, nagle orientujesz się, że przebiegłeś maraton i jesteś w miejscu, które wcześniej było dla Ciebie czystą abstrakcją.
Każdy nowy pokój otwiera kolejne drzwi. Nauka podstaw analizy może zaprowadzić Cię do Data Science, zarządzania projektami technologicznymi czy architektury danych. Jeśli chcesz zacząć tę podróż, polecam Ci zerknąć na zasoby w KajoDataSpace – to miejsce, gdzie pomagamy otwierać te pierwsze, najważniejsze drzwi.
Zapisz się do
newslettera
🎁 i zgarnij darmowe bonusy:
Poradnik Początkującego Analityka
Video - jak szukać pracy w IT
Regularne dawki darmowej wiedzy, bez spamu
Wybierz swoją drogę
Na koniec chciałbym Cię zostawić z nawiązaniem do kultowej sceny z Matrixa. Drogę, którą szedłeś do tej pory, już znasz. Doskonale wiesz, dokąd ona prowadzi i jak będzie wyglądało Twoje życie, jeśli nic nie zmienisz. Możesz to sobie perfekcyjnie wyobrazić.
Pytanie brzmi: czy jesteś gotowy, by spróbować czegoś nowego? Czy jesteś gotowa, by postarać się trochę bardziej niż do tej pory i zrobić coś niezwykłego dla swojej przyszłości?
Jeśli ten artykuł dał Ci do myślenia, podziel się nim w swoich mediach społecznościowych – na LinkedInie, Facebooku czy Instagramie. Może ktoś z Twoich znajomych również potrzebuje impulsu, by przestawić swoją drabinę pod lepszą ścianę.
Autorem artykułu jest Kajo Rudziński – analytical data architect, uznany ekspert w analizie danych, twórca KajoData oraz społeczności dla analityków KajoDataSpace.
To tyle w tym temacie. Analizujcie w pokoju!
Podobał Ci się ten artykuł 🙂?
Podziel się nim w Social Mediach 📱
>>> udostępnij go na LinkedIn i pokaż, że codziennie uczysz się czegoś nowego
>>> wrzuć go na Facebooka, to się może przydać któremuś z Twoich znajomych
>>> Przypnij sobie tą stronkę to zakładek, może się przydać w przyszłości
Wolisz oglądać 📺 niż czytać – nie ma problemu
>>> Obserwuj i oglądaj KajoData na YouTube
Wolisz czytać po angielsku? No problem!
Inne ciekawe artykuły:
